Miejskie Centrum Kultury
im. Henryka Bisty


  • MCK w sieci - bądźmy w kontakcie on-line
    MCK w sieci - bądźmy w kontakcie on-line

    .

    Więcej
  • MCK w sieci - bądźmy w kontakcie on-line
    MCK w sieci - bądźmy w kontakcie on-line

    .

    Więcej
  • Gita Story - śląska komedia muzyczna
    Gita Story - śląska komedia muzyczna

    17 kwietnia i 8 maja 2020

    Więcej
  • Irlandia - Muzyka, Taniec, Śpiew
    Irlandia - Muzyka, Taniec, Śpiew

    18 kwietnia 2020

    Więcej
  • Maluchy w Krainie Dźwięku - sezon 2019/2020
    Maluchy w Krainie Dźwięku - sezon 2019/2020

    19 kwietnia 2020

    Więcej
  • Nad pięknym modrym Dunajem - koncert operetkowy
    Nad pięknym modrym Dunajem - koncert operetkowy

    24 kwietnia 2020

    Więcej
  • Kopciuszek – zamienił się sen w rzeczywistość
    Kopciuszek – zamienił się sen w rzeczywistość

    27 kwietnia 2020

    Więcej
  • Noc Tańca 2020 w MCK
    Noc Tańca 2020 w MCK

    30 kwietnia 2020 

    Więcej
  • Krystyna Giżowska - koncert z okazji Dnia Matki
    Krystyna Giżowska - koncert z okazji Dnia Matki

    26 maja 2020 

    Więcej
  • Magiczny poranek z okazji Dnia Dziecka
    Magiczny poranek z okazji Dnia Dziecka

    31 maja 2020

    Więcej
  • Tu powstaje Śląski Teatr Impresaryjny
    Tu powstaje Śląski Teatr Impresaryjny

    październik 2020

Pn Wt Śr Cz Pt So N
1
2
3
4
5
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Legenda kolorów:

Rozrywka: koncerty, kabarety
sztuka icon
Sztuka: teatr, wystawy
Edukacja: warsztaty, projekty, dla dzieci
 
Rezerwacja biletów:
Rezerwacji biletów wstępu na imprezy można dokonywać pod numerem telefonu +48 32 2486 240 oraz +48 512 024 062, a także pocztą elektroniczną na adres: bilety@mckrudasl.pl. Prosimy o zapoznanie się ze szczegółowymi zasadami rezerwacji, ochroną danych osobowych i sprzedaży biletów. 

IMPREZA ODWOŁANA - Szczegóły TUTAJ

15 marca 2020 /niedziela/ godz. 12.00 - Krakowski Salon Poezji w Rudzie Śląskiej

Bilety w cenie: 8 zł (miejsca nienumerowane) 

W programie: poezja Federico Garcíi Lorki

Recytacja: Tomasz Frąszczak, aktor

Oprawa muzyczna: Bogusława Krzemień (skrzypce) i Weronika Nawara (fortepian)

Prowadzenie: Nina Siwy

Przed Krakowskim Salonem Poezji na pyszne ciasto zaprosi Piekarnia - Cukiernia Jakubiec z Rudy Śląskiej.

Bardzo dziękujemy także p. Wandzie Durbacz za zasponsorowanie ręcznie wykonanego obrusu.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

FEDERICO GARCÍA LORCA

Federico García Lorca 350

 

Ur. 5 czerwca 1898, Fuente Vaqueros, Hiszpania; zm. 19 sierpnia 1936, nieopodal Alfacar k. Granady, Hiszpania

Przyjaciele mówili o nim, że poezję tworzył, poezją żył i sam był jak poezja. Zasłynął także jako dramatopisarz, malarz i muzyk. Lorca był jedną z najbardziej znanych postaci dwudziestowiecznej kultury i literatury hiszpańskiej. Jako poeta w formalne osiągnięcia futurystów i surrealistów włączył motywy andaluzyjskiego folkloru.

Sztuki Lorki – liryczne i zmysłowe, pełne namiętności, niepozbawione krwawych i okrutnych akcentów – są zarazem przedziwnie delikatne, w przejmujący sposób sławią wolność i godność człowieka, jego prawo do decydowania o własnym życiu. „Teatr jest szkołą płaczu i śmiechu, jak też wolną trybuną, na której ludzie mogą stare lub błędne nauki moralne wyraźnie ukazywać i na żywych przykładach objaśniać wieczne prawa ludzkiego serca i uczucia” – mówił Lorca.

Nazywa się go często poetą pokrzywdzonych i odrzuconych.

W swoich najsłynniejszych dramatach: "Krwawe gody"0 (1933), "Yerma" (1934), "Panna Rosita" (1935), "Dom Bernardy Alba" (1936), występował w obronie kobiet żyjących w patriarchalnym społeczeństwie hiszpańskim. W wierszach z tomu "Poeta w Nowym Jorku" upominał się o prawa mniejszości w Stanach Zjednoczonych, między innymi Cyganów, Murzynów, Żydów, a także homoseksualistów.

Urodził się w andaluzyjskiej wiosce pod Granadą w rodzinie znanej z prorepublikańskich sympatii. Ojciec, zamożny rolnik, i matka, nauczycielka, zadbali o wszechstronne wykształcenie Federica. Po ukończeniu szkoły średniej w Granadzie zaczął tam studiować prawo, a potem kontynuował naukę na wydziale literatury i filozofii w Madrycie. Zamieszkał w domu akademickim Residencia de Estudiantes, który był wówczas centrum życia artystycznego stolicy, i przyjaźnił się z awangardową grupą studentów. Należeli do niej między innymi przyszły reżyser Luis Buñuel i malarz Salvador Dalí. To właśnie Dalí w charakterystycznym dla siebie stylu napisał o Lorce w Moim sekretnym życiu: „Poetycki fenomen w swej całości i jak żywy wyłonił się przede mną, stworzony z krwi i kości, zmieszany, zaszczepiony krwią, lepki i wzniosły, wibrujący miliardem kunsztownych płomieni podskórnej biologii, jak wszelka materia obdarowana oryginalnością swej własnej formy”.

Już debiutancki tom poezji Lorki, "Książka wierszy" (1920), wywołał zainteresowanie, kolejne: "Poemat głębokiej pieśni" (1921), której inspiracją był folklor muzyczny Andaluzji, i "Romancero cygańskie" (1924–1927), odniosły sukces. W latach 1923–1925 powstał pierwszy ze słynnych utworów scenicznych Lorki "Mariana Pineda". Premiera tego dramatu lirycznego odbyła się dwa lata później w Barcelonie. Scenografię do przedstawienia zaprojektował Dalí.

Mimo znaczących sukcesów artystycznych, jakie odnosił Lorca w latach dwudziestych, homoseksualizm poety i próba ukrywania go negatywnie wpływały na jego psychikę. Lorca wiedział, że w najbliższym mu środowisku mówi się na ten temat; uznał nawet, że słynny film Buñuela i Dalego "Pies andaluzyjski" jest atakiem na niego. Pisał w liście do rodziny: „Buñuel i Dalí zrobili kupę gówna. Nazwali ją psem andaluzyjskim. A psem jestem ja”. Warto dodać, że Dalí rzeczywiście powiedział kiedyś: „Federico to pies, tak jak wszyscy Andaluzyjczycy”.

W nadziei na pokonanie pogłębiającej się depresji Lorca wyjechał do Ameryki na stypendium. Mieszkał głównie w Nowym Jorku. Po raz pierwszy w życiu oglądał demokratyczny kraj i wcale nie był nim zachwycony. Z poczucia izolacji i tęsknoty powstał słynny zbiór poezji "Poeta w Nowym Jorku" (w całości opublikowany w roku 1940).

Do Hiszpanii wrócił w 1930. W tym samym roku poznał dyrektora sponsorowanego przez rząd teatru studenckiego La Barraca. Z teatrem tym objeżdżał Hiszpanię, pokazując adaptacje klasycznych dzieł hiszpańskich. Wtedy powstały jego najznakomitsze sztuki: "Krwawe gody" i "Dom Bernardy Alba".

Lorca żył w czasach, gdy Hiszpanią wstrząsały gwałtowne wydarzenia polityczne. W kwietniu 1931 roku abdykował król Alfons XIII i proklamowano republikę, której władze zmieniały się parokrotnie. W 1936 zbrojna interwencja oddziałów generała Franco dała początek krwawej wojnie domowej. Poecie doradzano wyjazd za granicę lub choćby na północ kraju. Przyjaciele uważali, i słusznie niestety, że jego dzieła, ich przesłanie i poglądy głoszone przez poetę są niczym wyrok wydany na siebie samego. Lorca tego śmiertelnego zagrożenia nie odczuwał. Latem, 16 lipca, pojechał do rodziców do Granady. 17 lipca falangiści Franco wkroczyli do Andaluzji. Rozpoczęły się aresztowania i masowe egzekucje. Lorca został aresztowany w nocy z 17 na 18 lipca. Skazano go bez sądu i rozstrzelano o świcie 19 sierpnia 1936 roku w wąwozie Viznar pod Granadą. Jego ciało wrzucono do zbiorowej mogiły.

Reżim Franco zabronił też publikowania jego utworów. Dopiero w 1960 zniesiono zakaz wystawiania dramatów Lorki. Przedtem, w roku 1953, ukazały się mocno ocenzurowane "Obras completas" ("Dzieła zebrane"). Nie było wśród nich "Sonetów ciemnej miłości" napisanych w listopadzie 1935 i przeczytanych tylko raz przyjaciołom. Kiedy umarł Franco, a rodzina poety mogła wrócić z Ameryki, odnaleziono jedenaście owych erotyków wśród rękopisów i notatek. Także z jego brulionów i notatek przyjaciel poety Rafael Martinez Nadal zrekonstruował pośmiertnie dramat w kilku obrazach "Publiczność", który Lorca ukończył w roku 1930 i umieścił pod hasłem „Teatr niemożliwy”. Sztuka traktowała o miłości homoseksualnej i Lorca uważał, że utwór jest zbyt śmiały, by kiedykolwiek mógł być wystawiony w teatrze. Prapremiera odbyła się pół wieku po jego napisaniu.

Na język polski oprócz najbardziej znanych sztuk Lorki przetłumaczono również "Kiedy minie pięć lat" (1931) i "Teatro breve" (1928) – rewię króciutkich grotesek dla teatrów lalkowych.

Po poezje i dramaty Lorki sięgają twórcy nam współcześni. W roku 1981 Carlos Saura nakręcił film baletowy na podstawie "Krwawych godów", z choreografią Alfredo Manasa. W 1986 Leonard Cohen przełożył jeden z jego wierszy "Pequeño vals vien" na angielski, napisał do niego muzykę i nagrał pod tytułem "Take This Waltz".

Do tego samego pokolenia dramatopisarzy hiszpańskich co Lorca należą: Jacinto Benavente (1866–1954, laureat Nobla z 1922, autor "Źle kochanej", "Kręgu interesów"), Alejandro Casona (1903–1965, autor sztuki "Drzewa umierają stojąc"), Ramón María del Valle-Inclán (1866–1936, "Światła cyganerii") i Antonio Buero Vallejo (1916–2000, "Gdy rozum śpi").

/Źródło - tekst i zdjęcie: www.encyklopediateatru.pl /

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

NINA SIWY - nauczycielka, aktorka, konferansjerka, wielbicielka kultury, sztuki, teatru i poezji. Pracuje z młodzieżą, jest polonistką w IV Liceum Ogólnokształcącym im. Marii Skłodowskiej-Curie w Chorzowie. Zaangażowana w działalność edukacyjną prowadzi autorski projekt "Ze sztuką mi do twarzy" w Chorzowskim Centrum Kultury. Jest pomysłodawczynią i organizatorką Wojewódzkiego Konkursu Sztuki Słowa "Towary liryczne Agnieszki Osieckiej". Związana z Lekkim Teatrem Przenośnym w Chorzowie, gdzie zagrała w spektaklach: "Scenariusz dla samotnych kobiet", "Kriss", "Mruczę, więc jestem". Wystąpiła w spektaklu "Druga strona obrazu" Teatru Konfraternia Miłośników Zacnej Sztuki Scenicznej. Gra w Teatrze Figa w MCK, w spektaklach: "Kobietkowo", "Zupa na zicher", „Detoksss...” Prowadzi spotkania autorskie z poetami i pisarzami. Zajmuje się konferansjerką. Tworzy własne programy artystyczne m.in. "Taki Festiwal pamiętam...", "Poezja duszy Marii Pawlikowskiej - Jasnorzewskiej", "Leonard Cohen w intymnych zwierzeniach". Jest opiekunem artystycznym comiesięcznych spotkań "Krakowskiego Salonu Poezji" w Miejskim Centrum Kultury im. H. Bisty w Rudzie Śląskiej od 2017 roku.